Wageningen - Opheusden (22 km.)
Het kost dertig seconden om de parkeerplaats van een Wageningse studentenflat over te steken. In die halve minuut is de lucht betrokken. We passeren de gebouwen van de Landbouwuniversiteit en lopen over de Haarweg het open veld in. Aan weerszijden van de weg liggen lege proefvelden. De rivierklei is in lange, egale voren geploegd.
De Grebbeberg ligt recht vooruit. In de verte, bij Achterberg, staat een lelijk, wit flatgebouw de horizon te vervuilen. Langs het valleikanaal komt een geestelijk gehandicapt meisje met ons opfietsen. Ze vertelt dat ze verderop woont en dat ze straks gaat eten. In haar schaarse vrije tijd kijkt ze graag naar Goede Tijden, Slechte Tijden. Aan de voet van de Grebbeberg neemt ze omstandig afscheid en fietst naar de inrichting.
Langs een drukke verkeersweg klossen we omhoog naar de erebegraafplaats op de Grebbeberg. Op een enkel graf liggen nog bloemen. Onder één van de stenen ligt een "Onbekende Militair". Wonderlijk: blijkbaar hebben ze niet kunnen nagaan of het een soldaat of een officier was. Het zal dus wel een soldaat zijn geweest; officieren worden gemist.
Langs de zuil met het gedicht van Bloem (Vijf dagen - en de vrijheid ging verloren, etcetera) gaan we terug in de richting van de rivier. De auto's rijden griezelig hard op deze weg, en we verwachten er ieder moment één in onze nek. Een weg door natuurreservaat De Blauwe Kamer leidt naar het veer. In 1992 zijn hier de zomerdijken doorgegraven zodat het gebied vaker overstroomt en er een "natuurlijker" rivieroeverlandschap ontstaat. Het gebied ziet er verwilderd uit. In een plas zwemmen kuifeenden en smientjes. We slagen erin een biddende torenvalk te fotograferen.
Bij de oude steenoven nemen we de pont naar Opheusden. Aan de overkant blijkt het café gesloten tot vijf voor één. We snakken naar een uitsmijter. In het dorp drinken we thermoskoffie op de stoep van de gereformeerde kerk. De wegwijzer ziet eruit als een catalogus van de wateroverlast in 1995: Kesteren, Randwijk, Heteren, Zetten, Ochten. Er is niemand op straat. Of toch: een vader met twee kinderen fietst voorbij. Hij steekt een vuist op en roept grijnzend: "Heilige grond, jongens!".
Bij de rivier negeren we een bordje met "Verboden Toegang". De route loopt over de zomerdijk door de uiterwaarden. In een gebied van kleiputten zitten vissers in bootjes, nauwlettend gadegeslagen door aalscholvers. Bij boerderij "Manuswaard" moet het erf worden overgestoken. We klimmen over hekken en vervolgen onze weg over de dijk. Bij een hoogspanningsmast staan pony’s te grazen. Zodra ze ons hebben opgemerkt komen ze nieuwsgierig dichterbij. Blijkbaar hebben we vrienden gemaakt; ze blijven tot bij het volgende hek achter ons aan rennen.
Op het terrein van een steenfabriek sluipen we tussen stapels bakstenen door, wurmen ons langs de slagboom en lopen verder over de zomerdijk. Bij het Lingegemaal loopt het pad een klein stukje over de winterdijk, maar het keert al snel weer terug in de uiterwaarden. Dit stukje van de route is zompig door de regen van de afgelopen weken. Onder onze schoenen ontstaat een koek van vette rivierklei. Bij het Lexkesveer vinden we eindelijk een eettent en doen ons tegoed aan broodjes rivierpaling en kroketten.
Op het pontje naar Wageningen breekt de zon door, en hoe: de zonsondergang is er een volgens het boekje. We schieten wat foto’s van het felgekleurde licht boven de traag stromende rivier. Aan de overkant zitten wandelaars op een hekje te kijken naar de zonsondergang. Het wordt snel donker. Vanuit de bomentuin op de Wageningse Berg is het uitzicht over de Rijn en de polders aan de overkant prachtig. We rusten wat op een bankje, trekken een biertje open en maken ons op voor de laatste kilometers. De horeca van Wageningen roept.
|
|
I n f o r m a t i e
Wat en waar?
Deze rondwandeling begint bij een studentenflat aan de Haarweg in Wageningen. Een groot deel van de route loopt over rivierdijken. Het stuk door de uiterwaarden bij Opheusden is niet toegankelijk voor onbevoegden. Hoeveel je je daarvan aantrekt moet je zelf weten. Over het algemeen zul je geen problemen krijgen als je je niet misdraagt. Mocht je onverhoopt toch het pad van een koddebeier kruisen, zeg dan in ieder geval niet dat het mocht van de Zondagsnomaden. Die vlieger gaat niet op.
Onderweg moet je over een aantal hekken klimmen, waaronder prikkeldraadhekken. De route is dan ook niet aan te bevelen voor minder validen met castratieangst. De winterdijk is een mooi (en legaal) alternatief.
Ga bij terugkeer in Wageningen beslist even kijken in het arboretum op de wageningse berg.
Vervoer
NS-station in Ede-Wageningen, van daar gaan diverse bussen naar Wageningen (v.v.).
Route
Haarweg volgen in W richting tot T-spl, LA. 1e LA, over brug LA langs kanaal. LA langs rivierdijk, bij vork (Blauwe Kamer) LA, pont Opheusden. RD en bij Bandijk (hek met bord hengelsportver.) linksomkeert. Zomerdijk door uiterwaarden in O richting, erf Manuswaard, doorlopen in O richting, terrein steenfabriek, dijk volgen tot gemaal, weer zomerdijk volgen langs rivier tot pont Wageningen. Pont nemen, "Onderlangs" (of bovenlangs door Arboretum, mooi!), Door Wageningen terug naar bus.
Horeca
In Wageningen (veel), bij pont naar Opheusden (beide zijden), in Opheusden (niet op zondag) en bij het Lexkesveer (zuidzijde).
|
|
