De Ronde Hoep (17 km.)
Het heeft de hele dag gesomberd, maar op het moment dat we op het Centraal Station de metro naar de Bijlmer gaan pakken breekt de zon door. Als de bus ons na een klein half uur in Ouderkerk aan de Amstel afzet is er zelfs geen wolk meer te bekennen. Na een korte blik op de plattegrond lopen we naar de brug over het riviertje de Bullewijk. Vandaar lopen we nog vijf minuten door een nieuwbouwwijk tot aan het viaduct van de A9. Aan de andere kant van de snelweg slaat de vlakte ons in het gezicht.
Nou wonen we toch al een tijdje in Amsterdam, maar we hadden geen idee dat zich vlak buiten de stad zo'n enorme leegte bevond. We hebben het over de Ronde Hoep, een eivormige polder, zo groot als de binnenstad van Amsterdam. Door dit gebied loopt geen enkele weg. Geen paadje, geen karrespoor, niks. Zover het oog reikt zien we alleen gras, slootjes en koeien. Dit is Nederland volgens het boekje.
De eerste kilometers lopen we over het binnendijkje langs de Amstel (of liever het Amstel-Drechtkanaal). We maken een korte slingerbeweging rond een eiland met een oude werf. Om de honderd à tweehonderd meter staat een boerderij. In een weiland sluipt een kat op zoek naar een muis - of een nest jonge grutto's, je weet het niet. In het westen, boven Amstelveen, begint de zonsondergang spectaculaire vormen aan te nemen. De bewolking trouwens ook. Op de boerenerven staan af en toe wat oude boomgaarden. Tussen de bomen door hebben we een mooi uitzicht op de ruimte in de polder.
Het aantal fietsers en tractors op de weg neemt gestaag af. Een enkele late mongool blèrt nog met zijn speedboot door een rietkraag, maar uiteindelijk geeft zelfs hij het op. We zijn alleen met de rivier en de vliegtuigen. In de verte zien we de bruin bakstenen toren van Nes, een neogotisch mormel uit de vorige eeuw. Ter hoogte van Nes slaat de honger toe; we beseffen ons dat we alweer geen boterhammen bij ons hebben. Bij wijze van extra beproeving drijft er een lichte patatwalm over de rivier. Het pontje bij Nessersluis vaart niet.
Na Nessersluis lopen we langs de Oude Waver, een aftakking van de Amstel. Een paar honderd meter verder passeren we het oude fort Waver-Amstel, een onderdeel van de Stelling van Amsterdam. Het is overwoekerd door gras en onkruid. Onwillekeurig moeten we denken aan de soldaten die hier gelegerd waren. Waarschijnlijk verveelden ze zich de tyfus. We worden ingehaald door een volwassen man op rolschaatsen. Hij blijkt even verder op een woonbootje te wonen, de bofkont.
Het begint nu snel donker te worden. Op twee scholeksters en de obligate gierzwaluwen na zien we niet veel vogels, het is al te laat. Wel zien we even later de eerste grote vleermuizen tussen de bomen fladderen. We passeren het gemaal. Rechts van ons moet het fort In de Botshol liggen, maar in de schemering is het niet te zien. De lucht in het westen kleurt rood, geel en paars. De bewolking van daarnet is opgelost. De spiegelingen in de slootjes en de silhouetten van de damhekjes zijn fenomenaal. Het is hier stil, zelfs de vliegtuigen en de snelweg zijn nauwelijks te horen. Af en toe komen we een auto tegen. Veel Jaguars hier.
Nog steeds staan om de paar honderd meter boerderijen. Twee keer passeren we een gehuchtje met een klapbrug. Op straat staan twee jonge mannen op rustige toon te praten: "Als je vader en je broer me toen hadden geslagen dan was dat een hele grote fout geweest." Het Noordhollands platteland ten voeten uit. Op een hooiberg zien we de silhouetten van twee ooievaars.
Waar de Waver, de Holendrecht en de Bullewijk bij elkaar komen staat restaurant De Voetangel. Op een paddestoel voor de deur staat dat het nog 3,3 kilometer is naar Ouderkerk. Een tegenvaller: volgens de routebeschrijving van de Trouw was de route twaalf kilometer lang. Het blijken er zeventien te zijn. Laten we het De Verdieping noemen.
Door de rietkragen heen zien we prachtige reflecties van het laatste licht in de Bullewijk. De lucht is inmiddels bijna helemaal paars, en de eerste sterren komen tevoorschijn. De stad, die twee uur lang heel ver weg leek, doet zich gelden: het geraas van de snelwegen neemt toe, en verderop zien we alweer natriumlampen en lichtreclames. We lopen onder de A9 door en staan in een lelijke nieuwbouwwijk in Ouderkerk. Het is twaalf uur. We maken aanstalten om een taxi te regelen maar bij de bushalte blijkt dat er om half één nog een bus gaat naar de Bijlmer. Leve de beschaving.
|
|
I n f o r m a t i e
Wat en waar?
De Ronde Hoep ligt vlak ten zuiden van Ouderkerk aan de Amstel. Wij hebben de route gelopen vanuit Ouderkerk. Het schijnt ook mogelijk te zijn om vanuit Uithoorn te lopen, maar dan ben je afhankelijk van het pontje bij Nessersluis - en dat schijnt alleen bij gunstige planetenstand te varen. Een ander voordeel van Ouderkerk als begin- en eindpunt is dat je de verstilling van de polder heel geleidelijk op je kunt laten inwerken. Om diezelfde reden hebben we ervoor gekozen om de route tegen de klok in te lopen.
De polder is een typisch veenweidegebied dat al sinds de twaalfde of dertiende eeuw in gebruik is als landbouwgrond. Het gebied is ontgonnen door vanuit de omliggende veenrivieren sloten te graven naar het hart van de polder toe. Hierdoor is het typische patroon van sloten - als taartpunten of spaken in een wiel - ontstaan, waaraan de polder zijn naam ontleent. Door inklinking van de veengrond ligt de polder nu zo'n twee meter beneden NAP. In de Ronde Hoep is nooit turf gestoken, waarschijnlijk omdat het veen hier minder geschikt was als brandstof dan in naburige gebieden.
De polder maakt deel uit van een gebied van zo'n vierduizend hectare, waarvan de provincies Zuid -Holland en Utrecht (in samenwerking met Natuurmonumenten) een groot moerasgebied willen maken. Of dat een wenselijke ontwikkeling kunnen we niet zeggen. In elk geval is het zonde van een schitterend stuk polderland. In Nederland zijn - dunkt ons - voldoende doodverkavelde polders te vinden waar men naar hartelust kan experimenteren met water en modder. Voorlopig ligt de Ronde Hoep er nog. Geniet ervan voor het te laat is!
Vervoer
Ouderkerk is bereikbaar met bus 174 en bus 175 vanaf station Amsterdam Bijlmer. (Vòòr de brug uitstappen.)
Route
In Ouderkerk is het even zoeken naar de route. Laat je daardoor niet afschrikken, er staat een plattegrond vlakbij de bushalte. Zodra je op de route bent is het bijna onmogelijk om te verdwalen - gewoon de weg blijven volgen. Mocht je toch een routebeschrijving willen hebben, dan kun je die vinden op de website van Trouw vinden. LET OP: volgens Trouw is de route twaalf kilometer lang. In werkelijkheid is dat zeventien kilometer.
Horeca
In Ouderkerk (plenty), in Nessersluis (als dat %$#@! pontje vaart), in Stokkelaarsbrug (over het wipbrugje) en bij de Voetangel, drie kilometer voor het einde van de route. Het is overigens raadzaam om je eigen bier mee te nemen. En boterhammen.
|
|
